Με €3 δις η Κύπρος θα γίνει αυτάρκης σε φωτοβολταϊκά.

Με μια επένδυση 2,5-3 δισεκατομμυρίων ευρώ μπορούν να εγκατασταθούν αρκετά φωτοβολταϊκά, ώστε η Κύπρος να καταστεί αυτοδύναμη σε ηλεκτροενέργεια. Αυτή η θέση ανήκει στον Πρύτανη του Πανεπιστημίου Κύπρου Κώστα Χριστοφίδη, ο οποίος την προέβαλε σε διάλεξή του χθες βράδυ, στα πλαίσια του Ελευθέρου Πανεπιστημίου για την ομογένεια του Λονδίνου. Για λόγους σύγκρισης, ο κ. Χριστοφίδης παρατήρησε ότι η επένδυση για το ενεργειακό κέντρο του Βασιλικού υπολογίζεται σε 2 δισεκατομμύρια και είπε: «Αν αυτά τα κονδύλια στραφούν προς ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ο τόπος θ’ αλλάξει θεαματικά. Και τα κοιτάσματα φυσικού αερίου, αν υπάρχουν, να θεωρηθούν εξαγώγιμα, είπε, δίδοντας το παράδειγμα τής πλούσιας σε πετρέλαιο Νορβηγίας, που ακολουθεί αυτήν ακριβώς την πρακτική.
Υπογράμμισε το ότι η επένδυση σε φωτοβολταϊκά θα αποδίδει για περίοδο 30 τουλάχιστο χρόνων, τόνισε ότι με φθηνή ηλεκτροενέργεια λύεται με την αφαλάτωση και το μεγάλο πρόβλημα του νερού, και προέβαλε το πλεονέκτημα ότι κατά την άνοιξη και το φθινόπωρο, που οι ανάγκες σε ηλεκτροενέργεια είναι μόνο το 1/3 εκείνων του καλοκαιριού και του χειμώνα, η πλεονάζουσα ενέργεια μπορεί να χρησιμοποιείται για τον εμπλουτισμό των φραγμάτων. Η Κύπρος έχει τα μεγαλύτερα κατ’ αναλογίαν ηλιακά αποθέματα στον κόσμο. Μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της σε ηλεκτροενέργεια με τη χρησιμοποίηση μόνο του 0,09% του εδάφους της, έκταση ίση με τη μη αναδασώσιμη περιοχή χαλίτικης γης στην Κόσιη.
Ο κ. Χριστοφίδης πλαισίωσε την ομιλία του, που είχε σαν θέμα «Ενέργεια: Το κλειδί εξόδου από την οικολογική και οικονομική κρίση», με μια γενικότερη θεώρηση του προβλήματος, τονίζοντας ότι οι πηγές ενέργειας καθόριζαν σε σημαντικό βαθμό την πορεία της ιστορίας. Οι αλλαγές από τον άνεμο σαν πηγή στο νερό και σε συνέχεια στον άνθρακα και στο πετρέλαιο επέφεραν αλλαγές και στην παγκόσμια σκηνή, που επηρέασαν και την Κύπρο. Η κάθετη άνοδος των τιμών στα πετρελαιοειδή εξηγείται κυρίως με την αυξημένη ζήτηση από την Κίνα και την Ινδία. Η άνοδος θα επανέλθει μετά την πάροδο της κρίσης, με την πιθανότητα οι τιμές να φθάσουν μέχρι και τα 200 δολάρια το βαρέλι. Γι’ αυτό και η πιεστική απαίτηση για άλλες, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.